Τα αρωματικά φυτά, τα θεραπευτικά βότανα αποτελούσαν ήδη από την αρχαιότητα ένα σαγηνευτικό τελετουργικό που ξεγελούσε τη λύπη, την ασθένεια και το θάνατο. Η ελληνική Μυθολογία είναι γεμάτη από ιστορίες φυτών και βοτάνων με θεούς, ημίθεους και μυθικά πλάσματα όπως ο Κένταυρος Χείρων και η μητέρα του, η Νύμφη Φιλύρα, θεότητα των αρωματικών βοτάνων, της ευωδίας και της ανάρρωσης. Ακόμα και ο Άδης αναζήτησε στη Νύμφη Μίνθη, τη μέντα, τη σπιρτάδα της ερωτικής αναζωογόνησης όσο ο πάνω κόσμος ερωτοτροπούσε με την αθανασία του ελελίσφακου, του φασκόμηλου. Όσο για τη θεά του Έρωτα, που αναδύθηκε απ’ τη θάλασσα της Μεσογείου μαζί με τη λιβανωτίδα, δεντρολίβανο, είχε πολλά να φροντίσει: να γιατρέψει τις πληγές του Αινεία με δίκταμο (έρω-ν-τα) και του Αχιλλέα με το ομώνυμο βότανο.

Σήμερα, με τη βεβαιότητα της αρχαιολογικής σκαπάνης, γνωρίζουμε ότι οι ομηρικές αφηγήσεις δεν ήταν μόνο ένας μύθος. Έτσι μπορούμε πιο εύκολα να συνδυάσουμε τις παραδόσεις με την επιστημονική τεκμηρίωση. Οι ίδιες οι φαρμακοβιομηχανίες εξάλλου, δείχνοντας την προτίμησή τους στα ελληνικά βότανα, αξιοποιούν τις αιμοστατικές ιδιότητες του φυτού που θεράπευσε την πληγή του Αχιλλέα και αναζητούν με επιμονή τα εκατοντάδες αρωματικά φαρμακευτικά φυτά που περιέγραψε ο Ιπποκράτης, ο Θεόφραστος, ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.

Τα αρωματικά φυτά και βότανα που προτείνει η ANASSA επιλέχθηκαν με γνώμονα την Ιπποκρατική αντίληψη της συνολικής αρμονίας του οργανισμού.

Με τη συμβολή επιστημονικής ομάδας και γευσιγνωστικές δοκιμές επιλέχθηκαν 15 αρωματικά φυτά (μόνα τους  ή σε μείγματα) που θα γεμίσουν την κούπα σας με ζωντάνια και απόλαυση, ανάλογα με το τι χρειάζεστε κάθε στιγμή της ημέρας.

Άγριο τριαντάφυλλο (Κυνόροδο / Rosa Canina)

Τα κυνόροδα είναι οι καρποί της άγριας τριανταφυλλιάς. Ο Πλίνιος ωστόσο ονόμαζε «κυνόροδον» τις άγριες τριανταφυλλιές που φύτρωναν στην εξοχή, χωρίς την περιποίηση των ρωμαϊκών κήπων. Η φήμη που είχε ξεκινήσει από τότε, ότι με τους καρπούς της αγριοτριανταφυλλιάς γιατρεύονταν τα τραύματα από δάγκωμα σκύλου, συνεχίστηκε και στον Μεσαίωνα.

Σε τι ωφελεί: Το εκχύλισμα του κυνόροδου έχει αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές, αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα γαλακτολιπίδιο που περιέχεται στα κυνόροδα χρησιμοποιείται στη φαρμακολογία σε θεραπεία οστεοαρθρίτιδας μειώνοντας αποτελεσματικά τους πόνους και τη δυσκαμψία των αρθρώσεων. Χάρη στη μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, ο καρπός της άγριας τριανταφυλλιάς χρησιμοποιείται για την πρόληψη και τη θεραπεία του κρυολογήματος. Με την τελευταία ιδιότητα μπορεί να βοηθήσει τις αναπνευστικές οδούς στη βρογχίτιδα. Με αφέψημα κυνόροδου γίνονται και οφθαλμολογικές πλύσεις.

Δοκιμάστε τo ρόφημα άγριο τριαντάφυλλο ή

Σε μείγμα αρωματικών φυτών ως:

Δενδρολίβανο (Rosmarinus Officinalis)

Η ονομασία του δενδρολίβανου προέρχεται από τα αρχαία λατινικά, από τις λέξεις Ros Marinus, δηλαδή «δροσιά της θάλασσας» και συνδέεται με το μύθο ότι το φυτό αναδύθηκε από τη θάλασσα. Η αλήθεια του μύθου επιβεβαιώνεται από τη συχνή παρουσία του δεντρολίβανου σε παραθαλάσσιες περιοχές. Στην αρχαία Ελλάδα οι μαθητές έβαζαν πάνω στο κεφάλι τους άνθη δενδρολίβανου, για να ενισχύσουν την ικανότητά τους για απομνημόνευση.

Σε τι ωφελεί : Γενικά το δενδρολίβανο χρησιμοποιείται ως τονωτικό, ενισχυτικό της μνήμης, αντισηπτικό και αντιρρευματικό. Θεωρείται ότι καθαρίζει το αίμα και δρα ευεργετικά σε αναπνευστικά προβλήματα και άσθματος. Τα φύλλα του δενδρολίβανου παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για τον πονοκέφαλο, την ανακούφιση της δυσπεψίας και των ήπιων διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος. Χρησιμοποιείται ως χολαγωγό, εφιδρωτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό (για την αντιμετώπιση των διαταραχών της έμμηνης ρύσης) και καθαρτικό.

Δοκιμάστε ένα αντιοξειδωτικό μείγμα βοτάνων με δεντρολίβανο

Δίκταμο (Origanum Dictamnus)

Δίκταμο ή Αδίταμος ή Έρωντας. Οι αρχαίοι τον γνώριζαν ως δίκταμνο, το αρωματικό φυτό που τονώνει τον εγκέφαλο και ενισχύει τη μνήμη. Αυτό το βότανο έσπευσε να φέρει από το όρος Δίκτη της Κρήτης η Αφροδίτη για να γλιτώσει τον λαβωμένο Αινεία.  Η  Άρτεμις,  θεά του κυνηγιού, φορούσε στο κεφάλι ένα στεφάνι από δίκταμνο. Στην Κρήτη η παράδοση λέει ότι όποιος ήθελε να δηλώσει τον παράτολμο, χωρίς όρια έρωτά του, κρεμιόταν δεμένος στις απόκρημνες βουνοπλαγιές, πάνω απ’ τα φαράγγια, για να κόψει ένα μάτσο έρωντα, να τον προσφέρει στην εκλεκτή της καρδιάς του.

Σε τι ωφελεί: Το δίκταμο είναι τονωτικό και έχει επουλωτικές και στυπτικές ιδιότητες. Στη λαϊκή παράδοση, είναι γνωστό και ως στοματόχορτο και στομαχοβότανο. Ως αντιμικροβιακό, καταπολεμά την κακοσμία του στόματος και βοηθάει στην αντιμετώπιση της ουλίτιδας. Ως εμμηναγωγό, φημίζεται ότι βοηθάει σε περιπτώσεις αμηνόρροιας που προέρχεται από εξάντληση του οργανισμού.

Συνιστάται σε νευρικές διαταραχές, νευρικούς πονοκεφάλους και άλλα νοσήματα του νευρικού συστήματος. Ως σπασμολυτικό, καταπραΰνει τους πόνους του στομάχου και των εντέρων και βοηθάει στο βήχα. Συχνά χρησιμοποιείται κατά της αμυγδαλίτιδας, για τον πονόλαιμο, αλλά και ως χωνευτικό. Ως διουρητικό βοηθάει τα νεφρά, ενώ η χρήση του έχει προταθεί παραδοσιακά και για ασθένειες του ήπατος και σε περιπτώσεις διαβήτη και παχυσαρκίας.

Δοκιμάστε ένα ρόφημα με δίκταμο συνδιαστικά με άλλα βότανα που βοηθούν στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος 

Λαδανιά (Cistus Creticus L.)

Από τα αρχαία χρόνια, ο “κίσθος” του Θεόφραστου, το “λήδανον” του Ηρόδοτου και το “λήδανον” ή “λήδον” του Διοσκουρίδη, ήταν γνωστό ως φυτό αρωματικό, αλλά και φαρμακευτικό.

Στην ξακουστή τοιχογραφία της Κνωσού με το γαλάζιο πουλί, το φυτό που εικονίζεται είναι ο Κίστος ο Κρητικός, που σήμερα ονομάζεται και μεταξόχορτο ή αγριοροδανιά.

Μελέτες επιβεβαιώνουν ότι η λαδανιά, όπως όλα τα φυτά του γένους Cistus, είναι πλούσια σε φλαβονοειδή.

Σε τι ωφελεί: Τα εγχύματα και τα αφεψήματα προσφέρουν ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Το λάδανο είναι πολύ χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην προστασία από μολύνσεις στη στοματική κοιλότητα, καθώς μειώνει τον αριθμό των βακτηρίων μέσα σε αυτήν.

Λόγω της παρουσίας των πολυφαινολικών ενώσεων σε υψηλές συγκεντρώσεις στα εγχύματα που παρασκευάζονται από τα φύλλα της λαδανιάς, το φυτό έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς για τις ισχυρές  αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αναζωογονητικές του ιδιότητες.

Λόγω των ιδιοτήτων του, περιέχεται σε αντιοξειδωτικό ρόφημα, που αξίζει να δοκιμάσετε!

Λεβάντα (Lavandula Αngustifolia)

Αυτοφυής στην Ελλάδα είναι από τα αρχαία χρόνια η λεβαντίς ή λαβατίς η στοιχάς, δηλαδή η λεβάντα, που έγινε γνωστή αρχικά επειδή φύτρωνε πλούσια στις Στοιχάδες νήσους, κοντά στην ελληνική τότε Μασσαλία, όπως μαθαίνουμε στα «Αργοναυτικά» των Ορφικών. Η λέξη «λαβαντίς» προέρχεται από τη λέξη «λόFω», δηλαδή «λούω», κάνω λουτρό.  Η λέξη διατηρεί μέχρι και σήμερα την αρχική της έννοια, δηλαδή, ένα φυτό με χαλαρωτικές ιδιότητες, όπως ένα καλό λουτρό.

Σε τι ωφελεί: Ως ρόφημα, η λεβάντα καταπραΰνει τους νευρόπονους του στομάχου. Γενικά, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, γιατί δρα ως χαλαρωτικό. Είναι ιδανικό για τις αϋπνίες και το στρες, βοηθά στις ημικρανίες και στους πονοκεφάλους. Αποτελεί παραδοσιακό φαρμακευτικό προϊόν φυτικής προέλευσης για την ανακούφιση των ήπιων συμπτωμάτων του άγχους και της ψυχικής εξάντλησης και είναι υπναγωγό. Επίσης, έχει αντισηπτικές και επουλωτικές ιδιότητες.

Οι βλαστοί και τα φύλλα λεβάντας χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, της διάρροιας και του πονόδοντου. Τα άνθη της λεβάντας θεωρείται ότι ενεργούν και κατά του βήχα, του άσθματος, του κοκίτη, της γρίπης και της λαρυγγίτιδας.

Απολαύστε ένα βραδινό ρόφημα που βοηθά στον καλό ύπνο με λεβάντα και άλλα 4 αρωματικά φυτά!

Λουΐζα (Aloysia Citriodora / Lemon Verbena)

Η καλλιεργούμενη Λουΐζα (Αλοϋσία η Κίτροσμος) κατάγεται από τη Νότια Αμερική, αλλά έχει καταφέρει να ευδοκιμήσει  και στην Ελλάδα χαρίζοντάς μας το λεμονάτο άρωμά της, χάρη στο οποίο ονομάζεται και «λεμονόχορτο». Η ονομασία “aloysia” ίσως δόθηκε προς τιμήν της Βασίλισσας της Ισπανίας Maria Aloysia, ενώ η παράδοση συνδέει τη λέξη «λουίζα» με την αυτοκράτειρα της Γαλλίας Maria Louisa. Η μεθυστική λεμονάτη ευωδία αυτού του όμορφου θάμνου δεν είναι το μόνο του προσόν. Η Λουΐζα έχει αποδείξει την ευεργετική αξία των φύλλων, των ανθέων και των βλαστών της για την ισορροπία του οργανισμού. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για ένα “σοφό” βότανο, που προσφέρει ταυτόχρονα απαλλαγή από το στρες, αλλά και τόνωση.

Σε τι ωφελεί: Στην παραδοσιακή ιατρική, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των νευραλγιών (πονοκεφάλων, ημικρανίας, αλλά και ιλίγγων). Καταπραΰνει το στομάχι και το πεπτικό σύστημα βοηθώντας σε περιπτώσεις δυσπεψίας. Ως αντιπυρετικό βότανο, η λουίζα βοηθάει και στην αντιμετώπιση των κρυολογημάτων. Η διουρητική της δράση συμβάλλει στην αποβολή λίπους. Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες των φλαβονοειδών που περιέχει καθαρίζουν τον οργανισμό χαρίζοντας πολύτιμη τόνωση.

Δοκιμάστε ένα υπέροχο χαλαρωτικό και αντιοξειδωτικό ρόφημα Λουΐζας.

Ματζουράνα (Origanum Μajorana)

Βοτανολογικά, η ματζουράνα είναι συγγενικό φυτό με τη ρίγανη. Αναφορές στις ευεργετικές ιδιότητες της μαντζουράνας και ιδιαίτερα για το στομάχι κάνει ο Θεόφραστος, που την ονομάζει "αμάρακος ο αείφυλλος", ο Διοσκορίδης, που την αναφέρει ως "σάμψυχο", αλλά και ο Ιπποκράτης, ο οποίος την αξιοποιεί ως αντισηπτικό.

Ο Αμάρακος ήταν γιος του βασιλιά της Κύπρου Κίναμου. Καθώς μετέφερε το εκλεκτό μύρο από το φυτό, του έπεσε το δοχείο και το πολύτιμο άρωμα σπαταλήθηκε στη γη. Επειδή ήταν το προσωπικό άρωμα της Αφροδίτης, ο απρόσεκτος αρωματοποιός τιμωρήθηκε παίρνοντας τη μορφή του ομώνυμου φυτού.  

Σε τι ωφελεί: Η μαντζουράνα ενδείκνυται για τη θεραπεία ελαφρών παθήσεων του νευρικού συστήματος. Δρα ευεργετικά κατά των πονοκεφάλων και της αϋπνίας και έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στην αντιμετώπιση του ιλίγγου και της επιληψίας. Έχει ηρεμιστική, αποχρεμπτική, απολυμαντική, τονωτική, αναλγητική και σπασμολυτική δράση. Ανοίγει την όρεξη, ανακουφίζει από τους τυμπανισμούς και τους στομαχικούς πόνους, ενώ το όμορφο άρωμά της απομακρύνει την κατάθλιψη και το στρες. Είναι πολύ αποτελεσματική κατά των αναπνευστικών παθήσεων (άσθμα, βρογχίτιδα), του κρυολογήματος, της δυσμηνόρροιας, της δυσκοιλιότητας, των κολικών και των στοματικών ελκών.

Απολαύστε ένα κατευναστικό βραδινό ρόφημα που περιέχει και μαντζουράνα.

Μελισσόχορτο (Melissa Οfficinalis L. subsp. altissima (Sm.) Archangeli)

Οι επιστήμονες το ονόμασαν “μέλισσα η φαρμακευτική”  ενώ ο λαός “μελισσοβότανο” και “κιτροβάλσαμο”. Στα συγγράμματα του Θεόφραστου, του Διοσκουρίδη και του Πλίνου αναφέρεται και ως μελισσόφυλλον, μελιττίς, μελίττιον, μελίτταιον και μελόφυλλον με μια σειρά από θεραπευτικές ιδιότητες. Τον 11ο αιώνα, ο Πέρσης γιατρός και φιλόσοφος Αβικέννας συνιστούσε το μελισσόχορτο ως θεραπεία κατά της κατάθλιψης. Πέντε αιώνες αργότερα, ο αλχημιστής Παράκελσος το επαινούσε ως ελιξίριο μακροζωίας.

Σε τι ωφελεί: Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται διεθνώς αυξημένο ενδιαφέρον για το μελισσόχορτο λόγω των επιστημονικά τεκμηριωμένων πολλαπλών ιδιοτήτων του, που ωφελούν σ΄ ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας. Οι αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές, αντιιικές, ηρεμιστικές και ρυθμιστικές του θυρεοειδή ιδιότητές του, εξηγεί  γιατί το χρησιμοποιούν  οι φαρμακοβιομηχανίες. Για παράδειγμα, το εκχύλισμα του μελισσόχορτου υπάρχει ως συστατικό σε κρέμες για τη θεραπεία του έρπητα.

Κατά παράδοση, το μελισσόχορτο χρησιμοποιείται ως τονωτικό, αντισπασμωδικό, αντιρρευματικό, ορεκτικό και αντιασθματικό. Συνιστάται κυρίως για πονόδοντο, γαστρεντερικές διαταραχές (στομαχόπονο, κωλικούς, δυσπεψία, ναυτία εγκυμοσύνης). Στη λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, του στρες, των νευρικών κρίσεων, του πονοκεφάλου, του άσθματος, του πυρετού και της επίπονης εμμηνόρροιας.

Το μελισσόχορτο υπάρχει στα μείγματα :

Μέντα (Mentha Χ Piperita)

Σύμφωνα με τη μυθολογία η μίνθη, μέντα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο βουνό Μίνθη της Τριφυλλίας ακολουθώντας τη μοίρα αρκετών υποδεέστερων θεοτήτων, που μεταμορφώθηκαν σε φυτά, επειδή “φύτρωσαν” εκεί που δεν έπρεπε. Συγκεκριμένα, η Νύμφη Μίνθη προκάλεσε άθελά της τον έρωτα του Άδη και την οργή της Περσεφόνης.

Η μέντα συνεχίζει να φυτρώνει μέχρι σήμερα σε υγρές περιοχές της Ελλάδας με υψόμετρο κάτω από τα 800 μέτρα αναδίδοντας το πιπεράτο άρωμα της δροσερής αναζωογόνησης.

Σε τι ωφελεί: Ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός χρησιμοποιούσαν το φυτό κατά της δυσπεψίας και της γαστρίτιδας, των νευρικών διαταραχών, των ιλίγγων και της αϋπνίας. Επίσης το συνιστούσαν για το βήχα, τον πονόλαιμο και τον πονοκέφαλο και γενικά για την αντιμετώπιση των κρυολογημάτων.

Τα φύλλα της μέντας αποτελούν μέχρι και σήμερα παραδοσιακό βότανο για τη συμπτωματική ανακούφιση από πεπτικές διαταραχές, όπως τη δυσπεψία. Το αφέψημα και το αιθέριο έλαιο μέντας δρα ως αναλγητικό, κατά της αϋπνίας και του πονοκέφαλου. Το πλούσιο σε συστατικά αιθέριο έλαιο έχει αποδειχθεί ότι ασκεί αντιμικροβιακή δράση και γι’ αυτό χρησιμοποιείται στα προϊόντα στοματικής υγιεινής, καθώς και στη λαϊκή θεραπευτική για τις σπασμολυτικές, αντιφλεγμονώδεις, τονωτικές, αντιμικροβιακές και αιμοστατικές της ιδιότητες.

 

Στο απολαυστικό ρόφημα μέντας

ή

Μαζί με άλλα αρωματικά φυτά ως μείγμα:

Τσάι του βουνού (Sideritis)

Ο Διοσκουρίδης ανέφερε τον σιδηρίτη ως φυτό που έχει την ιδιότητα να επουλώνει τις πληγές από σιδερένια αντικείμενα, συνήθως ξίφη ή βέλη. Σήμερα που γνωρίζουμε ότι το τσάι του βουνού ονομάζεται “σιδερίτης” επειδή περιέχει σίδηρο (Fe) και χαλκό (Cu), βλέπουμε ότι η θεραπευτική χρήση του στην αρχαία Ελλάδα ήταν ομοιοπαθητική (θεραπεία με τα όμοια). Ακριβώς για την περιεκτικότητά του σε σίδηρο, ο Ιπποκράτης συνιστούσε το τσάι του βουνού ως τονωτικό. Στον Διοσκουρίδη το συναντάμε και ως θεραπεία για το κρυολόγημα.

Το τσάι του βουνού δεν είναι καθόλου τυχαία το πιο δημοφιλές αφέψημα στην Ελλάδα. Όσο εξελίσσεται η σύγχρονη επιστημονική έρευνα, τόσο αποκαλύπτονται πληροφορίες για τις πολύπλευρες ευεργετικές δράσεις που έχει αυτό το ελληνικό αρωματικό φυτό.

Σε τι ωφελεί: Ο σιδερίτης αξιοποιείται από τα αρχαία χρόνια στη λαϊκή θεραπευτική για τις αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές δράσεις του. Εκτός από ένα απολαυστικό ρόφημα, χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως θεραπευτικό αφέψημα ευστόμαχο, τονωτικό, αντιελκωτικό, αντισπασμωδικό, αντιδιαρροικό και κατά του κρυολογήματος. Πιστεύεται ότι είναι ευεργετικό για τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς και ότι έχει αντιυπερτασική δράση. Θεωρείται ευεργετικό για τις παθήσεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, μια πρόκειται για διουρητικό φυτό.

Τα αφεψήματα και τα εγχύματα του σιδερίτη εμφανίζουν αντιοξειδωτικές/αποτοξινωτικές και αντιρρευματικές ιδιότητες. Έτσι εξηγείται γιατί το τσάι του βουνού είναι ένα άριστο τονωτικό ρόφημα, χωρίς να περιέχει καφεΐνη όπως το μαύρο τσάι.

Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες στη Γερμανία αποδεικνύουν ότι το ελληνικό τσάι του βουνού δρα προστατευτικά ενάντια στη νόσο Αλτσχάιμερ.

Δοκιμάστε την υπέροχη γεύση του:

Στο ρόφημα τσάι του βουνού

ή

Μαζί με άλλα αρωματικά φυτά ως:

Φασκόμηλο (Salvia)

Bότανο που απόδιωχνε το θάνατο. Η λέξη «ελελίσφακος» αποτελείται από τα συνθετικά ελελίζω (αποσείω) και «σφάκος», από το «σφάκελος» (νέκρωση). Με τη χρήση του ως πολυφάρμακο, ο Ιπποκράτης, ο Διοσκορίδης, ο Θεόφραστος, ο Γαληνός και ο Αέτιος ενέπνευσαν τους Ρωμαίους να δώσουν την αντίστοιχη ονομασία «salvia» από το ρήμα “salvare” (σώζω ζωές). Το μυστικό δεν διέφυγε από τους Άραβες, οι οποίοι θεωρούσαν ότι αν έχεις σπίτι σου φασκόμηλο, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι το θάνατο. Όταν άνοιξε το εμπόριο με την Κίνα, η συμφωνία ήταν δύο μάτσα κινέζικο τσάι για ένα μάτσο φασκόμηλο, γιατί και οι Κινέζοι θεωρούσαν το «ελληνικό βλαστάρι» ανώτερο από το δικό τους τσάι.

Σε τι ωφελεί : Τα τελευταία επιστημονικά νέα για το φασκόμηλο είναι ότι επιβεβαιώθηκε ότι ενισχύει τη μνήμη. Ίσως να αποδειχτεί χρήσιμο στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της νόσου Αλτσχάιμερ καθώς διαπιστώθηκε ότι αυξάνει τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη, ο οποίος διευκολύνει τη μετάδοση των εγκεφαλικών μηνυμάτων.

Κάνει καλό στο στομάχι σπασμολυτικό ή στη συμπτωματική θεραπεία της ήπιας δυσπεψίας (καούρες, φουσκώματα).

Το φυτό έχει τονωτικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες, ενώ χρησιμοποιείται και κατά των νευραλγιών.

Επίσης αποτελεί παραδοσιακό φαρμακευτικό προϊόν, για την ανακούφιση της υπερβολικής εφίδρωσης, για θεραπείες δερματικών παθήσεων καθώς και για τις στοματικές φλεγμονές.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να ωφεληθούμε από το φασκόμηλο είναι μέσα σε ένα μείγμα αρωματικών φυτών:

Φιλύρα, Τίλιο ( Φλαμούρι)

Η Νύμφη Φιλύρα ήταν η μητέρα του σοφού Κένταυρου Χείρωνα, προστάτιδα των αρωμάτων, της ευωδίας και της ανάρρωσης. Μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο δέντρο για να κρύψει την ντροπή της όταν πιάστηκε στα πράσα από τη Ρέα με τον σύζυγο της τελευταίας Κρόνο. Το παιδί του παράνομου ζευγαριού είχε την παράδοξη τύχη να γεννηθεί ως Κένταυρος, επειδή ο Κρόνος μεταμορφώθηκε σε άλογο για να αποφύγει να ξεστομίσει την κλισέ φράση των θνητών «δεν είναι αυτό που νομίζεις». Όσο για την ερωμένη του, διάλεξε ένα φυτό που θα ασκούσε κατευναστική δράση στην εξοργισμένη θεϊκή σύζυγο. Από τα αρχαία χρόνια, το τίλιο ήταν γνωστό για τις καταπραϋντικές, χαλαρωτικές του ιδιότητες.

Σε τι ωφελεί : Ως διουρητικό, κατεβάζει την πίεση. Η εφιδρωτική του δράση μπορεί να φανεί χρήσιμη σε ένα κρυολόγημα ή σε γρίπη. Ως χαλαρωτικό, είναι ιδανικό για ένα
βραδινό ρόφημα που απαλλάσσει από το στρες της ημέρας.

Δοκιμάστε το σε ένα μείγμα για χαλάρωση

Φλισκούνι (Μentha pulegium)

Η Μίνθη η Γλήχων (φλισκούνι) πήρε τη λατινική της ονομασία από τον Πλίνιο, ο οποίος είχε παρατηρήσει ότι το φυτό απομάκρυνε τους ψύλους (pulex). Στην παραδοσιακή ιατρική, το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται για άμυνα απέναντι στα κρυολογήματα.

Σε τι ωφελεί: Εκτός από την κλασική χρήση για το κρυολόγημα, το φλισκούνι βοηθάει και στις διαταραχές του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χοληδόχου κύστης.

Εγχύματα και αφεψήματα από τα φύλλα και τα άνθη αναφέρεται ότι έχουν διουρητική, αντισηπτική, χωνευτική, γαλακταγωγό και εμμηναγωγό δράση.

Το φλισκούνι είναι ένα φαρμακευτικό φυτό με ενδιαφέρουσες αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Το φθινόπωρο και το χειμώνα, ένα μείγμα βοτάνων που περιέχει φλισκούνι θα μας φανεί πολύ χρήσιμο για την αντιμετώπιση ενός κρυολογήματος.

Χαμομήλι (Matricaria Chamomilla)

Η λέξη «χαμομήλι» προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «χαμαί» (κάτω στο έδαφος) και «μήλον». Επειδή όμως η λέξη «μήλον» στα αρχαία ελληνικά σήμαινε και τον καρπό

Ο πρώτος που αναφέρει τις ευργετικές του ιδιότητες είναι ο Ιπποκράτης ο οποίος το συνιστούσε ως εμμηναγωγό και φάρμακο κατά της υστερίας, ενώ ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως αντιπυρετικό, παυσίπονο και διαλυτικό.

Σε τι ωφελεί: Το χαμομήλι αναγράφεται επισήμως στην ευρωπαϊκή φαρμακοποιία ως ένα από τα πιο καταξιωμένα ηρεμιστικά βότανα. Έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες ως ήπιο χαλαρωτικό, υπναγωγό, σε κρυολογήματα, σε στομαχικές διαταραχές, και ως αντιφλεγμονώδες, ανάμεσα στις πολλές θεραπευτικές του χρήσεις. Η εκτενής επιστημονική έρευνα κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών έχει επιβεβαιώσει πολλές από τις παραδοσιακές χρήσεις του φυτού, καθώς και τους φαρμακολογικούς μηχανισμούς για αυτές τις θεραπευτικές δράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αντισπασμωδικής, αντιπυρετικής, αντιβακτηριδιακής, αντιμυκητιακής, και αντιαλλεργικής.

Απολαύστε ένα υπέροχο ρόφημα χαμομηλιού

Είτε μαζί με άλλα αρωματικά βότανα σ’ ένα υπέροχο χαλαρωτικό ρόφημα

Χαρούπι (Ceratonia siliqua)

Η λέξη «χαρούπι» είναι αραβική παράφραση της ελληνικής λέξης «κεράτιον». Ο Θεόφραστος το ονόμαζε «κερώνια». Κατά την αρχαιότητα το βάρος των σπόρων του κεράτιου δένδρου είχε οριστεί ως μονάδα μέτρησης πολύτιμων λίθων και χρυσού. Από
την χρήση αυτή που είχε στην αρχαία Ελλάδα το κεράτιον προέρχεται η λέξη καράτι. Σε περιόδους πολέμων και Κατοχής, πολλά παιδιά κατάφεραν να επιζήσουν τρώγοντας ξυλοκέρατα, τους καρπούς του πανάρχαιου κεράτιου δένδρου, που τους πρόσφεραν πολύτιμες θερμίδες και θρεπτικά συστατικά ωφέλιμα για τον οργανισμό.

Η ξεχωριστή, γλυκιά γεύση του καρπού του έχει δώσει τον τίτλο «η σοκολάτα των φτωχών», μιας σοκολάτας που είναι γλυκιά ενώ ταυτόχρονα βοηθάει στο αδυνάτισμα!

Σε τι ωφελεί: Πειράματα έδειξαν ότι εκχυλίσματα του χαρουπιού παρουσιάζουν διάφορες δράσεις όπως αντιοξειδωτική, αντιδιαβητική, αντι-ιική, αντικαρκινική, αντιδιαρροϊκή και υπολιπιδαιμική.

Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση χαρουπιού έχει επίδραση στην απώλεια βάρους, λόγω της ιδιαίτερης σύστασής του σε σάκχαρα. Οι ώριμοι καρποί περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα συμπυκνωμένες τανίνες. Ο φλοιός του σπέρματος είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Οι ίνες του χαρουπιού περιέχουν 24 πολυφαινολικές ενώσεις (φλαβονοειδή και γλυκοζίτες).

Αν ακολουθείτε δίαιτα απώλειας βάρους, δοκιμάστε ένα αφέψημα από μείγμα αρωματικών φυτών και χαρουπιού ενισχυτικό δίαιτας απώλειας βάρους.